Οι Αμαδρυάδες δε μένουν πια εδώ

 

Φλόρα, θεά της άνοιξης (ρωμαϊκή μυθολογία

Κάποτε –πάνε χιλιάδες χρόνια τώρα- σ’ αυτόν τον τόπο οι άνθρωποι πίστευαν ότι στα δέντρα κατοικούσαν θεότητες που τις ονόμαζαν Νύμφες, οι Αμαδρυάδες, που ήταν γυναίκες και δέντρα μαζί και προστάτευαν τα δέντρα. Υπήρχαν τότε και ιερά άλση που θεωρούσαν ανοσιούργημα να τα κόψει κανείς.

Από τότε έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια. Οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτού του τόπου, έχοντας ασπαστεί το δυτικό ορθολογισμό και τις αξίες που πάνω απ’ όλες τους είναι το χρήμα και η υποταγή της φύσης στα ανθρώπινα σχέδια, δε ξέρουν τίποτε για Αμαδρυάδες και Νύμφες.

Τα δέντρα τα βλέπουν σα να ήταν ένα ακόμη οικοδομικό υλικό της πόλης, που το γκρεμίζουν ανά πάσα στιγμή για να δώσει τη θέση του σε κάτι άλλο.

Δε συνειδητοποιούν ότι τα δέντρα είναι κατοικία πουλιών κι άλλων οργανισμών. Ότι μας δίνουν οξυγόνο, δεσμεύουν νερό με τις ρίζες τους κι αποφεύγουμε τις πλημμύρες, ότι μας χαρίζουν σκιά και δροσιά το καλοκαίρι, απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα κι αποφεύγουμε χάρη σε αυτά την αύξηση της θερμοκρασίας.

Αυτά τα τελευταία μόνο κάτι οικολόγοι κι οι ειδικοί επιστήμονες που μιλάνε για την Κλιματική Κρίση τα επισημαίνουν, μαζί με τους ιθαγενείς λαούς (Ινδιάνους τους λένε) της Αμερικής που υπερασπίζονται τον Αμαζόνιο και τα δάση τους.

Στην κυρίαρχη δυτική κουλτούρα (κι εμείς ανήκομεν ως γνωστόν εις τη Δύσιν) κουμάντο κάνουν εργολάβοι κι όσοι βλέπουν τα δέντρα ως νεκρή φύση, οικοδομικό υλικό.

Κι όταν διαμαρτυρόμαστε για τα δέντρα που κόβουν στα πλαίσια κάποιου έργου, λένε ότι βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, το υποτιθέμενο ευρύτερο καλό.

Στην περίπτωση όμως του δέντρου που κόβουν κάποιοι, το δάσος είναι το οξυγόνο που χάνουμε, η πλημμύρα που έπεται, το τραγούδι των πουλιών που θα αντικατασταθεί από ήχους αυτοκινήτων, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η σκιά κι η δροσιά που θα μας λείπει στους καύσωνες που έρχονται με την Κλιματική Κρίση που προκαλούμε καίγοντας ορυκτά καύσιμα, το διοξείδιο του άνθρακα που προστίθεται στην ατμόσφαιρα προκαλώντας την Κλιματική Κρίση.

Βλέπεις μόνο το δέντρο και χάνεις το δάσος όταν μια υπηρεσία, ένας εργολάβος, ένας ειδικός, κόβει το δέντρο γιατί έτσι θα προχωρήσει το δικό του έργο. Το δάσος όμως που αγνοεί είναι η διεπιστημονική προσέγγιση, οι γνώμες των πολιτών και άλλων ειδικών από άλλες ειδικότητες, η συζήτηση για το μέλλον της πόλης συνολικά. Αυτό το δάσος, η συλλογική συζήτηση και απόφαση με τη λήψη κι άλλων γνωμών και απόψεων υπ’ όψη, αυτό το δάσος είναι που αγνοεί κάποιος που κόβει ένα δέντρο «για να γίνει το έργο της υπηρεσίας του/της εργολαβίας του κλπ».

Τι κι αν υπάρχουν λοιπόν άλλες λύσεις αντί να κοπεί ένα δέντρο όπως βλέπουμε σε βίντεο από άλλα μέρη όπου αρχίζουν να βλέπουν με άλλο μάτι τη φύση, μεταφέροντας ολόκληρα ζωντανά δέντρα και μεταφυτεύοντάς τα;

4-4-2021