Τι θα μείνει από τον Κήπο;

 

Ο Δημοτικός Κήπος των Χανίων κάποτε...

Έκλεισε χρόνος ήδη που τα Χανιά έχουν μείνει χωρίς τη δροσιά και τη σκιά του Δημοτικού Κήπου. Τα έργα και οι ημέρες της ανάπλασης του Δήμου εκεί μόνο ανησυχία προκαλούν. Τι θα μείνει από το Δημοτικό Κήπο; Θα είναι ένας χώρος αναψυχής, σκιάς και δροσιάς, όπως τον ξέραμε, ή θα καταντήσει άλλο ένα πάρκο τσιμέντου σαν το γειτονικό Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας;

Η καλή ημέρα, λένε, από το πρωί φαίνεται. Για το μέλλον του Δημοτικού Κήπου φάνηκε από την αρχή, όταν η δημοτική αρχή επιστράτευσε «ειδικούς» για να μας πείσουν ότι πρέπει να κοπούν μεγάλα δέντρα στο Δημοτικό Κήπο.

Κι ήρθε τώρα η νέα παράταση στην ημερομηνία παράδοσης του έργου, για να αποκαλύψει ότι επιδιώκουν να κοπούν κι άλλα μεγάλα δέντρα στο Δημοτικό μας Κήπο. Αναφέρεται ρητά στην απόφαση για την παράταση, ένας από τους λόγους είναι να εξεταστεί η «αφαίρεση» και άλλων δέντρων!

Κι αναρωτιέται κανείς τι θα μείνει στο τέλος. Πόση σκιά, πόση δροσιά θα έχει απομείνει μετά τα έργα τους; Πόσα μεγάλα δέντρα που κουβαλάνε τόση Ιστορία μαζί τους θα επιβιώσουν από την ανάπλαση;

Καταλήξαμε να ακούμε τη λέξη «ανάπλαση» και να αναρωτιόμαστε πόσα δέντρα θα κοπούν και πόσο επιπλέον τσιμέντο θα μπει.

Κι όλα αυτά με τη συνδρομή «ειδικών» που επιστρατεύουν για να μας πούν ότι εμείς, οι μη ειδικοί, δεν έχουμε δικαίωμα να μιλάμε. Όμως για το δικό μας μέλλον πρόκειται, για τη δική μας σκιά, για τη δική μας δροσιά, για το δικό μας καταφύγιο σε μια πόλη κι έναν πλανήτη που υπερθερμαίνεται, σε μια πόλη που οι καύσωνες έχουν πολλαπλασιαστεί, όπως έχει ήδη καταγράψει ο ίδιος ο Δήμος.

Τα έχουμε δει τα κατορθώματα των «ειδικών»: Πυρηνικά όπλα κι εργοστάσια, όπλα μαζικής καταστροφής, ρύπανση κι εγκλήματα άνευ προηγουμένου. Αυτά γίνονται όταν οι «ειδικοί» βάζουν τις γνώσεις τους στην υπηρεσία ισχυρών συμφερόντων και υποτάσσονται σε πολιτικές σκοπιμότητες.

Ειδικούς χρειαζόμαστε όχι για να κόψουμε κι άλλα δέντρα, αλλά για να στηρίξουμε αυτά που υπάρχουν, για να πολλαπλασιάσουμε τους χώρους πρασίνου για το θερμό μέλλον που έρχεται. Δε σκοτώνεις έναν ηλικιωμένο ή έναν τραυματισμένο άνθρωπο. Γιατί πρέπει να κόψεις ένα ηλικιωμένο δέντρο ή ένα δέντρο που γέρνει αντί να το στηρίξεις; Γιατί αντιμετωπίζουν τα δέντρα σα νεκρά αντικείμενα – προϊόντα, ενώ πρόκειται για ζωντανούς οργανισμούς;

Δυστυχώς, η ευαισθησία των κυβερνώντων περιορίζεται στην «πράσινη» εικόνα, σαν τα πράσινα πλαστικά φύλλα έξω από την υπό ανακαίνιση Αγορά των Χανίων. Δε χρειάζεται να είναι πράσινο, αρκεί να φαίνεται πράσινο! Δε χρειάζεται το παλιό δέντρο, θα βάλουμε καινούριο. Αν επιβιώσει το καινούριο, τι μας νοιάζει; Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ  του ταμείου. Τα 10-20 χρόνια μέχρι να μεγαλώσει το καινούριο δέντρο (αν μεγαλώσει), θα είναι απλά καταδίκη να ζούμε σε τσιμεντένια πόλη σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται. Το τσιμέντο ανεβάζει τη θερμοκρασία 10 βαθμούς στο κέντρο μιας πόλης. Μετά το πέρας της καταδίκης μας, μετά το πέρας της δεκαετίας  (στην καλύτερη περίπτωση), όσοι από μας ζουν τότε, ίσως να έχουν λίγη σκιά στην πόλη.

Τι θα μείνει από τον Κήπο;

19-1-2023

Φώτης Ποντικάκης

Εκπαιδευτικός (Μη ειδικός)

Μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Πράσινων