Αντίθετα από ό,τι πιστεύουν αρκετοί, η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση / Εκπαίδευση για την Αειφορία δεν είναι άλλο ένα μάθημα που πρέπει να προστεθεί στο ωρολόγιο πρόγραμμα για να προσεγγιστεί ένα ακόμη επιστημονικό αντικείμενο και να διοριστούν κάποιοι απόφοιτοι πανεπιστημίων με αντίστοιχες σπουδές. Παρόλο που η δέσμευση κάποιων ωρών σε εβδομαδιαία βάση στο ωρολόγιο πρόγραμμα σε όλες τις τάξεις όλων των βαθμίδων για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση/ Εκπαίδευση για την Αειφορία είναι αναγκαία κι επείγουσα, πρέπει να τονίσουμε ότι:
Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση / Εκπαίδευση για την Αειφορία είναι ένα άλλο μοντέλο εκπαίδευσης που:
· Βάζει στο επίκεντρό του τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και με το ανθρωπογενές περιβάλλον.
· Συνδέει το σχολείο με τη φύση και την κοινωνία.
· Φέρνει τους μαθητές σε επαφή με τη φύση και τις τοπικές κοινότητες με εξόδους από το σχολείο και επισκέψεις μελέτης και καταγραφής προβλημάτων.
· Επιδιώκει να κάνει τους μαθητές ενεργούς πολίτες που προσπαθούν να συμβάλλουν στην επίλυση κοινωνικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων.
· Δε δέχεται το δάσκαλο – αυθεντία κι επιδιώκει την ενεργό συμμετοχή των μαθητών τόσο στο σχεδιασμό του μαθήματος και των δραστηριοτήτων όσο και στην ίδια τη διοίκηση του σχολείου.
· Προωθεί την ερευνητική μάθηση και την ανακάλυψη της γνώσης από τους μαθητές αντί της αποστήθισης μιας «έτοιμης αλήθειας» που υπάρχει σε κάποιο εγκεκριμένο σχολικό εγχειρίδιο.
· Οργανώνει τους μαθητές σε ομάδες και τους μαθαίνει να συνεργάζονται για έναν κοινό σκοπό.
· Καλλιεργεί την κριτική και δημιουργική σκέψη με την επεξεργασία των πληροφοριών που συλλέγουν οι ομάδες μαθητών.
· Βοηθάει να αναπτύξουν οι μαθητές απαραίτητες δεξιότητες κάθε δημοκρατικού πολίτη όπως είναι ο διάλογος, η ικανότητα ελεύθερης έκφρασης των απόψεών τους, η επιχειρηματολογία μέσα από επιστολές προς φορείς, δημιουργία αφισών και βιντεοκλίπ, δημόσιες παρουσιάσεις και κινητοποιήσεις για περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα.
· Δεν έχει και δεν ασχολείται με βαθμούς κι εξετάσεις, εστιάζοντας στα αυθεντικά κίνητρα των μαθητών για γνώση, συμμετοχή και προσπάθεια επίλυσης περιβαλλοντικών και κοινωνικών προβλημάτων.
· Πάει κόντρα στο παραδοσιακό ιεραρχικό δασκαλοκεντρικό σχολείο, προωθώντας τη δημοκρατική συμμετοχή των μαθητών.
Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση / Εκπαίδευση για την Αειφορία στον καιρό της πανδημίας
Στον καιρό της πανδημίας, η κυβέρνηση δεν επέτρεψε στα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης καμία δια ζώσης δραστηριότητα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, ούτε καν υπαίθριες δραστηριότητες Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, οι οποίες θα ήταν πολύ πιο ασφαλείς από το να κάνουν μάθημα μαθητές κι εκπαιδευτικοί σε μικρές αίθουσες όπου συνωστίζονται 25-35 μαθητές.
Παράλληλα, η κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κλπ):
§ μειώνοντας τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σε Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ή ως Υπεύθυνοι Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Σχολικών Δραστηριοτήτων των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης (που υποστηρίζουν προγράμματα και δραστηριότητες Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των σχολείων)
§ μειώνοντας τα κονδύλια για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση /Εκπαίδευση για την Αειφορία που δίνονταν στα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (είναι πλέον σχεδόν μηδενικά).
§ Μη χρηματοδοτώντας Προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των σχολείων.
Σήμερα, στα 53 Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της χώρας μας υπηρετούν λιγότεροι από 200 εκπαιδευτικοί, ενώ με βάση τη νομοθεσία θα έπρεπε να είναι περίπου 300. Αντίστοιχα, σε πάρα πολλές τοπικές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης δεν υπάρχουν πλέον Υπεύθυνοι Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για την ενθάρρυνση και στήριξη Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των σχολείων.
Η υποβάθμιση και συρρίκνωση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης / Εκπαίδευσης για την Αειφορία από την κυβέρνηση της ΝΔ και τις προηγούμενες κυβερνήσεις έρχεται να υπηρετήσει την κυρίαρχη πολιτική που προωθεί εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξορύξεις χρυσού και βιομηχανικές εγκαταστάσεις μέσα στα δάση όπως στη Χαλκιδική μολύνοντας το νερό, ιδιωτικοποίηση του νερού, εγκατάλειψη της φροντίδας των προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000, τσιμεντοποίηση ακτών αλλά και πολιτιστικών μνημείων όπως η Ακρόπολη.
Όλα αυτά εντάσσονται σε μια πολιτική που βλέπει τη φύση ως εμπόρευμα κι άψυχο αγαθό για εκμετάλλευση για τα κέρδη λίγων ιδιωτών ή για τις όποιες πολιτικές σκοπιμότητες.
Σε αυτή την πολιτική πρέπει να αντιτάξουμε μια διαφορετική σχέση του ανθρώπου με τη φύση όπου ο άνθρωπος δε βλέπει τον εαυτό του ως κυρίαρχο της φύσης αλλά ως κομμάτι της φύσης με την οποία πρέπει να συνυπάρξει αρμονικά.
Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση / Εκπαίδευση για την Αειφορία μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στο μετασχηματισμό τόσο του σχολείου όσο και της κοινωνίας, προωθώντας τη δημοκρατική συμμετοχή, τη σύνδεση του σχολείου με τη φύση και την κοινωνία, την κριτική σκέψη και την ενεργό παρέμβαση στα περιβαλλοντικά προβλήματα, τη δράση για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Κρίσης και τη στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, τη Βιολογική Γεωργία, τον Οικοτουρισμό, την προστασία της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Μια οικολογική πολιτική θα πρέπει να προωθεί την αύξηση της χρηματοδότησης για την Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης / Εκπαίδευσης για την Αειφορία τόσο για τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης όσο και για τα Προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των σχολείων, την αύξηση των εκπαιδευτικών που υποστηρίζουν την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση /Εκπαίδευση για την Αειφορία στα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ή ως Υπεύθυνοι Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των Διευθύνσεων, την εφαρμογή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας σε όλα τα σχολεία, την καθιέρωση δωρεάν γευμάτων με βιολογικά προϊόντα στα σχολεία, τη δημιουργία σχολικών κήπων σε αυλές με χώμα σε όλα τα σχολεία με τη συμμετοχή των μαθητών.
18/4/2021
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου